X
تبلیغات
زولا

بسم الله الرّحمن الرّحیم

پنج‌شنبه 4 آبان 1396 ساعت 15:25

نکاتی در بچه رئیس

تصویر مرتبط

 

-------------------------------------تحلیل اثر--------------------------------------

- صنعت پویانمایی در هالیوود دست تعداد کمپانی های انگشت شماری هست که تقریبا کل این صنعت در دنیا را به انحصار گرفته اند. (البته ژاپنی ها را فاکتور می گیریم که بسیاری از انیمه ها چه سینمایی و چه سریالی را جزو ایدئولوژیک ترین آثار می توان طبقه بندی کرد!). مسلما هیچ چیز به اندازه یک پویانمایی نمی تواند روی ذهن ناپخته یک کودک که هنوز به طور کامل شکل نگرفته تاثیرگذار باشد، پویانمایی هایی که میلیون ها نفر در سراسر جهان بیننده آنها می باشند و تاثیر آنها روی کودکانی که رهبران آینده جهان خواهند بود، انکار نشدنی می باشد. با وجودی که شناسایی نکات مخرب در کنار پیام کلی به ظاهر مثبت معمولا کار دشوار و سختی هست، اما به ندرت شاهد پویانمایی هایی هستیم که اینطور آوانگارد و پیشرو عمل می کنند، دو انیمیشن (Storks (2016 از کمپانی .Warner Bros و (The Boss Baby (2017 از DreamWorks بصورت پیشرو و ناگهانی یک سیاست جدید را آشکار کردند، مثل اینکه این سوال که بچه ها چگونه به دنیا می آیند، تبدیل به بزرگترین سوال امروز هالیوود شده و از این به بعد یکی از دغدغه های اصلی کودکان باید این سوال باشد! این را در کنار سکانس آخر انیمیشن Storks بگذارید که والدین همجنسباز را نشان می دهد که کودکشان را در بغل گرفته اند، تا سیاست های جدیدی را ببینید که شاید بی ربط به سند جهانی 2030 یونسکو نباشد، در واقع این سند می تواند پازلی از یک سیاست بزرگ باشد که با زبان انیمیشن هم در حال ترویج و تبلیغ آن هستند. (برای اینکه این موضوع برای شما قابل درک باشد بهتر است بدانید که هالیوود همیشه در سیاست گذاری های آمریکا نقش جدی را بازی کرده و ثابت کرده که چقدر هماهنگ و به موقع این نقش خود را ایفا می کند و سازمان ملل و ارگان های وابسته به آن (مثل یونسکو) پر رنگترین نقش ها را در اجرای سیاست گذاری های برون مرزی آمریکا ایفا می کنند، بطور مثال می شود از قضیه طرح کنترل جمعیت خاورمیانه نام برد که با روش های مختلف، موفقیت های خیلی خوبی داشته است، می توانید در این راستا این ویدیوها را ببینید aparat.com/v/loEIt و aparat.com/v/JSQ7x.

- سیاست های جمعیتی جدیدی را در دو انیمیشن بچه رئیس و لک لک ها شاهد هستیم که احتمالا از بحران جدی فرزندآوری و خانواده های تک فرزندی در آمریکا نشات می گیرد. در واقع تا قبل از این دو اثر، اکثر انیمیشن های کمپانی های اصلی هالیوود تاکید شدید بر تک فرزندی یا تجرد و عدم فرزندآوری داشته اند. به عنوان مثال انیمیشن The Secret Life of Pets که در سال 2016 اکران شد، بر تجرد و مستقل زندگی کردن و جایگزینی حیوانات خانگی بجای فرزند یا شریک زندگی تمرکز زیادی داشته، اما در The Boss Baby، این حیوانات خانگی رغیب اصلی فرزندآوری شده اند و اولویت به فرزندآوری تعلق می گیرد! در صورت تکرار این سناریو در انیمیشن های دیگر، می توان به عمق بحران فرزندآوری در آمریکا پی برد که حاضر شده با وجود اینکه تاثیر رسانه ای خلاف سیاست های جمعیتی آمریکا برای دیگر نقاط جهان می گذارد، دست به این عمل بزند.

درضمن نکته خیلی مهم درباره این سیاست، این است که افزایش جمعیت بطور ویژه برای افراد سفید پوست تبلیغ می شود! و کودکان سیاهپوست همینطوری هم تعدادشان بصورت تمسخرآمیزی خیلی زیاد نشان داده می شود!

تصویری از انیمیشن Zootopia که نشان میدهد جمعیت دهکده خرگوش ها بصورت کاریکاتوری رو به رشد است، در واقع دهکده خرگوش ها به نمایندگی از کشورهای عقب مانده جهان سومی در انیمیشن زوتوپیا طراحی شده است، جالب اینجاست که جمعیت این دهکده برابربا جمعیت فعلی کشور ایران است!

 

- یک نکته جانبی: در ابتدای فیلم شکل هندسی مثلث به عنوان قوی ترین شکل در طبیعت معرفی شده و بطور کاریکاتوری قدرت عظیم آن به نمایش گذاشته می شود و در آخر فیلم مثلثِ بر عکس به عنوان نماد زادآوری به تصویر کشیده می شود!

منبع:inaghd


علامات شیطانی:

تک چشم

مثلث

 


ساعت 9


انفجار هیروشیما

پیام ها:

در این انیمیشن یهود(پسر چشم آبی)باید با ترامپ (که او را،سفیه نشان میدهند)،همکاری کند تا با هم دنیا را،نجات دهند.یکی از پیام های دیگر این انیمیشن این است که انسان ها به جای فرزند میتوانند توله سگ داشته باشند.

یهود(چشم آبی)

صاحبان یهود

توله سگ به جای فرزند

نفی ازدواج زن و مرد

شباهت هایی با انیمیشن داستان اسباب بازیها:




سفاهت ها و شباهت ها

 

                   

                

                                             تصویر مرتبط    




تصویر مرتبط



تصویر مرتبط


نتیجه تصویری برای ژست های عجیب و غریب ترامپ


حکومت کودکان در آخرالزمان



 در متون زرتشتیان آمده است:

پادشاهی با کودکان افتد. پس روزگار ندانند

و در روزگار ایشان بدی پدیدار آید.


 جاماسپ نامۀ فارسی، ص 87، ف 6، بند 2.

روایت:

… قَدْ أَنْکَرَتِ الْمَنَانِیَّهُ مِنَ الْمَکَارِهِ وَ الْمَصَائِبِ الَّتِی تُصِیبُ النَّاسَ فَکِلَاهُمَا یَقُولُ إِنْ کَانَ لِلْعَالَمِ خَالِقٌ رَءُوفٌ رَحِیمٌ فَلِمَ تَحْدُثُ فِیهِ هَذِهِ الْأُمُورُ الْمَکْرُوهَهُ وَ الْقَائِلُ بِهَذَا الْقَوْلِ یَذْهَبُ إِلَى أَنَّهُ یَنْبَغِی أَنْ یَکُونَ عَیْشُ الْإِنْسَانِ فِی هَذِهِ الدُّنْیَا صَافِیاً مِنْ کُلِّ کَدَرٍ وَ لَوْ کَانَ هَکَذَا کَانَ الْإِنْسَانُ یَخْرُجُ مِنَ الْأَشَرِ وَ الْعُتُوِّ إِلَى مَا لَا یَصْلُحُ فِی دِینٍ وَ لَا دُنْیَا کَالَّذِی تَرَى کَثِیراً مِنَ الْمُتْرَفِینَ وَ مَنْ نَشَأَ فِی الْجِدَهِ وَ الْأَمْنِ یَخْرُجُونَ إِلَیْهِ حَتَّى أَنَّ أَحَدَهُمْ یَنْسَى أَنَّهُ بَشَرٌ وَ أَنَّهُ مَرْبُوبٌ أَوْ أَنَّ ضَرَراً یَمَسُّهُ أَوْ أَنَّ مَکْرُوهاً یَنْزِلُ بِهِ أَوْ أَنَّهُ یَجِبُ عَلَیْهِ أَنْ یَرْحَمَ ضَعِیفاً أَوْ یُوَاسِیَ فَقِیراً أَوْ یَرْثِیَ لِمُبْتَلًى أَوْ یَتَحَنَّنَ عَلَى ضَعِیفٍ أَوْ یَتَعَطَّفَ عَلَى مَکْرُوبٍ فَإِذَا عَضَّتْهُ الْمَکَارِهُ وَ وَجَدَ مَضَضَهَا اتَّعَظَ وَ أَبْصَرَ کَثِیراً مِمَّا کَانَ جَهِلَهُ وَ غَفَلَ عَنْهُ وَ رَجَعَ إِلَى کَثِیرٍ مِمَّا کَانَ یَجِبُ عَلَیْهِ وَ الْمُنْکِرُونَ لِهَذِهِ الْأُمُورِ الْمُؤْذِیَهِ بِمَنْزِلَهِ الصِّبْیَانِ الَّذِینَ یَذُمُّونَ الْأَدْوِیَهَ الْمُرَّهَ الْبَشِعَهَ وَ یَتَسَخَّطُونَ مِنَ الْمَنْعِ مِنَ الْأَطْعِمَهِ الضَّارَّهِ وَ یَتَکَرَّهُونَ الْأَدَبَ وَ الْعَمَلَ وَ یُحِبُّونَ أَنْ یَتَفَرَّغُوا لِلَّهْوِ وَ الْبِطَالَهِ وَ یَنَالُوا کُلَّ مَطْعَمٍ وَ مَشْرَبٍ وَ لَا یَعْرِفُونَ مَا تُؤَدِّیهِمْ إِلَیْهِ الْبِطَالَهُ مِنْ سُوءِ النشو -النُّشُوءِ وَ الْعَادَهِ وَ مَا تُعْقِبُهُمُ الْأَطْعِمَهُ اللَّذِیذَهُ الضَّارَّهُ مِنَ الْأَدْوَاءِ وَ الْأَسْقَامِ وَ مَا لَهُمْ فِی الْأَدَبِ مِنَ الصَّلَاحِ وَ فِی الْأَدْوِیَهِ مِنَ الْمَنْفَعَهِ وَ إِنْ شَابَ ذَلِکَ بَعْضُ الْکَرَاهَهِ…

ترجمه

و به تحقیق که انکار مى‏کنند ملاحده و اتباع مانى مکاره و مصائبى را که به مردم می رسد و می گویند که اگر براى این عالم خالق رحیم و مهربانى باشد، چرا این امور ناخوش به ظهور مى‏آید؟

و گوینده این سخن را گمان آن است که مى‏باید عیش آدمى در دنیا از هر کدورتى خالص و صاف باشد و به هیچ المى مشوب و مخلوط نباشد، و اگر چنین بود آن مقدار شرّ و طغیان و فساد به هم می ‏رسید که نه براى دنیا به کار می ‏آید و نه براى آخرت چنانچه مى‏بینى گروهى را که به ناز و نعمت بر آمده‏اند و در امنیت و توانگرى و رفاهیت نشو و نما کرده‏اند به مرتبه از طغیان و کفران مى‏رسند که گویا فراموش کرده‏اند که از جنس بشرند یا مربوب مدبّر قضا و قدرند، یا محتمل است که ضررى به ایشان برسد یا مکروهى بر ایشان نازل گردد، و به‏  خاطر ایشان نمى‏رسد که ضعیف را رحم کنند، یا فقیرى را دستگیرى نمایند، یا اگر مبتلائى را بینند بر او رقّت کنند، یا نسبت به بیچاره مهربانى اظهار نمایند، یا تعطّفى براى مکروهى به عمل آورند و چون مکروهى ایشان را گزید و شدّت مصیبتى یا دردى را یافتند پند پذیر می گردند، و بسیارى از آنها را که جاهل و غافل بودند مى‏فهمند و از کثرت معاصى و فسادها که که مرتکب بودند تائب و منزجر می گردند.

و گروهى که موذیات را در عالم نمى‏پسندند، مانند کودکانند که مذمّت می ‏نمایند دواهاى تلخ ناگوار را و به خشم مى‏آیند از منع کردن ایشان از اطعمه لذیذ که ضرر مى‏رساند به ایشان، و کسب آداب و علوم و صنعت‏ها را دشمن مى‏دارند، و دوست مى‏دارند که پیوسته احوال خود را به لهو و لعب و بطالت بگذرانند و هر طعام و شرابى که خواهند بخورند و بیاشامند و نمی ‏یابند که به بطالت نشو و نما کردن چه ضررها به دین و دنیا می ‏رساند، و اطعمه و اشربه لذیذه ضاره چه دردها در ابدان ایشان احداث مى‏نماید، و نمى‏فهمند که در تحصیل آداب حسنه و عواقب حمیده منظور است، و در آشامیدن دواهاى تلخ منافع پسندیده مى‏شود، بسا المها که راحت‏ها در عقب دارد، و بسا تلخی ‏ها که شیرینی ها بار می آورد... .

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.